Paul Merkus
| Thuis |
In 2009 vertelde mijn toenmalige collega Rob Smeets dat hij aan een muziekweekend had deelgenomen waarbij het ook over liedjes schrijven ging en dat hij ook (voor het eerst) zelf een lied geschreven had. Qua akkoorden had hij zich o.a. laten inspireren door het vrolijke "Le printemps" van Michel Fugain. Het originele Thuis-lied was in een bezetting voor gitaar en zang en naar aanleiding daarvan heb ik toen een arrangement voor piano en zang gemaakt, iets wat we ook vaak samen zo hebben uitgevoerd.
De lichten flitsen, m'n banden razen, de wissers gaan zacht.
Gedachten door m'n hoofd, als ik 't anders had gedaan.
Had ik toen die keer, hoe zou het zijn gegaan...
Ik wil weg uit de drukte, ik wil weg uit de kou,
ik verlang zo naar warmte, ik verlang zo naar jou.
Want thuis is de plek waar slechts liefde bestaat,
thuis is de plek waar m'n hart opengaat.
Thuis, waar ik m'n liedjes speel,
thuis, waar ik mijn lief weer streel,
thuis, waar ik de man weer ben die ik zijn wil.
Hier loop ik dan, langs de zee in een prachtige stad.
De lucht is blauw, de de zon op mijn huid en toch mis ik hier wat.
Ik praat wel met mensen, maar m'n hart is hier niet,
ik heb andere wensen, maar geen mens die het ziet.
Ik wil weg uit de drukte, ik krijg het benauwd,
ik verlang zo naar liefde, ik verlang zo naar jou.
Want thuis is de plek waar slechts liefde bestaat,
thuis is de plek waar m'n hart opengaat.
Thuis, waar ik m'n liedjes speel,
thuis, waar ik mijn lief weer streel,
thuis, waar ik de man weer ben die zijn wil.
Want thuis is de plek waar slechts liefde bestaat,
thuis is de plek waar m'n hart opengaat.
Thuis, waar ik m'n liedjes speel,
thuis, waar ik mijn lief weer streel,
thuis, waar ik de man weer ben die zijn wil.