De titel van dit stuk voor piano solo is gebaseerd op het feit dat de inspiratie voor dit stuk mij op dat moment als een verrassing overviel. Opeens was daar dat thema dat op twee manieren geharmoniseerd kan worden.
Want dat is het bijzondere aan dit stuk: de eerste en laatste regel bevatten dezelfde melodie, maar deze is verschillend getoonzet. Daartussenin een licht tussenspel wat voortborduurt op de ingezette sfeer en toewerkt naar de voornoemde reprise.