op.93 nr.1 Lumičres de la Ville
Het pianostuk getiteld “Lumičres de la Ville” is geďnspireerd op het stuk “City Lights” van het album "Night" van Ola Gjeilo. Ik was getroffen door de eenvoud van zijn compositie en de kracht van de ritmisch eenvormige herhaling in de linkerhand. Ook zag ik dat dit stuk in al zijn eenvoud wel diverse verschillende compositorische technieken gebruikt, naast herhaling ook doorwerking en het gebruik van complexere harmonieën verderop in het stuk (met name de secundeligging).
Zoiets daagt mij dan uit om ook een dergelijk stuk te schrijven en dat stuk is mijn “Lumičres de la Ville” geworden. In dit eenvormige stuk van 48 maten gebruik ik dezelfde stapsgewijze melodie in de rechterhand bij eenzelfde eenvormige begeleiding in de linkerhand. Ook in dit stuk is er het gebruik van complexere harmonieën verderop in het stuk, niet alleen de secundeligging, maar ook het gebruik van verminderde akkoorden. En ook hier het sporadisch gebruik van het octaveren van de melodie.

op.93 nr.2 Lumičres de la Campagne
Na de “Lumičres de la Ville” is er ook nog een “Lumičres de la Campagne” gekomen, het opus 93 nr.2. Dit stuk is ook voor piano solo en heeft een constant ritme van gebroken akkoorden in de linkerhand gemeen met de “Lumičre de la Ville”, maar op het platteland is het 's nachts veel donkerder. Het stuk begint en eindigt dan ook in een donkere ligging, maar bloeit in het midden op naar heldere hoogten.

op.93 nr.3 Lumičres des Bougies
Een klein jaar later heb ik nog een derde pianostuk toegevoegd, en wel deze "candlelight". Het is een rustig en eenvoudig stuk dat zich kenmerkt door een continue kabbelende achtstenbeweging in de linkerhand. Opgedragen aan een vriendin voor wie troost en rust op dat moment erg welkom waren.

op.93 nr.4 Lumičres des Etoiles
Een paar jaar later vroeg ik me af wat een passende uitbreiding zou zijn op deze serie “Licht van de Stad”, “Licht van het Land” en “Licht van Kaarsen” en bedacht me dat dat “Licht van Sterren” zou kunnen zijn. Geďnspireerd door het stuk “Night Rain” van Ola Gjeilo en gefascineerd door de veelzijdigheid van de piano en het krachtige en tegelijk tedere effect wat ontstaat bij het beginnen in een zeer hoog register om daarna “af te dalen” naar de lagere middenregisters van de piano, iets wat helemaal terugvoert tot mijn dierbare "Larghetto”, opus 18. Ook in mijn "Berceuse", opus 52 wordt vooral aan het einde dit effect gebruikt door te eindigen met een zeer hoge passage "als een muziekdoosje". Dit keer symboliseren deze harp-achtige hoge tonen het twinkelende sterrenlicht in een veelvuldig herhaald motief. In de achtstenbegeleiding van dit motief zijn dissonanten niet geschuwd en probeer ik akkoorden niet alleen in grondligging te gebruiken. Verder heb ik bij het schrijven deze keer geen zinnen van 4 of 8 maten gecomponeerd, maar zinnen van 6 en 12 maten. Dat vond ik enerzijds lastig te doen, maar het maakt het stuk ook minder "voorspelbaar".